Prima Aprillisowy czyn Mateusza Kłoska

Wiosną tego roku minęło 25 lat, odkąd w małym zakładzie szklarskim w Raciborzu zrealizował się pomysł, by zacząć produkować okna pod marką Eko-Okna. Spółkę, na czele której stanął Mateusz Kłosek, powołano dokładnie w Prima Aprilis roku 1998, ale wcale nie było to żartem.

Wcześniej młody Kłosek kierował ojcowskim zakładem produkcji zespoleń szybowych, a w ogóle chciał zostać mechanikiem samochodowym. Kiedy jednak ojciec złożył mu propozycję poprowadzenia zakładu produkującego okna – nie odmówił. Do wynajętej przy ulicy Kościuszki w Raciborzu, 300-metrowej hali wstawiono maszyny, które pozwalały na produkcję dzienną 15 – 20 prostych okien. Naprzeciwko na 100 m²zorganizowano biuro. Z czasem produkcję przeniesiono na ulicę Łąkową, a w Belgii założono spółkę handlową, którą na miejscu kierował właściciel. Po jego powrocie zapadła decyzja o budowie zakładu we wsi Kornice pod Raciborzem, którą zamieszkiwało 635 osób. W roku 2013 Eko-Okna miały już przychód w wysokości 126 mln zł. W ciągu 10 lat wzrósł on ponad 30-krotnie do wartości miliarda euro, a dzisiaj spółka daje w Kornicach pracę ponad 12 tys. ludziom. Dziennie produkuje 4000 okien.

Cel na teraz

W ciągu tych 25 lat przemianę przeszedł również sam właściciel, Mateusz Kłosek, który twierdzi dzisiaj, że praca powinna tworzyć dobro, a nie zysk. Pieniędzy ma już tyle, że nie musi o nie zabiegać, natomiast jego troskę budzi „myślenie o konsekwencjach wynikających z tak dużej skali działania i o tym, jak to wpływa i wpłynie na moją rodzinę, moje środowisko i znajomych”. Dzisiaj za cel pracy stawia sobie dzielenie się wypracowanym zyskiem.

Praca to przychód pieniądza. Jeżeli po pokryciu wszystkich opłat zostaje pewna kwota, to pozostaje pytanie, co z tym zrobić. Zainwestować czy ukryć w banku? A może rozdać? Możliwości jest bardzo dużo. Moje doświadczenie wygląda tak, że ukrywając pieniądze, marnotrawię je. Rozdając je, wytwarzam dobro, bo ktoś jest lub może być z tego zadowolony. I o to właśnie chodzi.