Magazynowanie okien i profili PCW zimą – rygory technologiczne i ukryte koszty

Sezon zimowy wymusza na producentach stolarki otworowej restrykcyjne podejście do reżimu technologicznego. Niskie temperatury oraz wahania wilgotności powietrza to czynniki bezpośrednio wpływające na parametry fizykochemiczne polichlorku winylu. Dlatego tak ważne jest prawidłowe magazynowanie okien i profili PCW. Brak odpowiedniej aklimatyzacji surowca i błędy w magazynowaniu generują wymierne straty: od uszkodzeń mechanicznych na etapie cięcia, po osłabienie stabilności konstrukcyjnej gotowych wyrobów.

Magazynowanie stolarki otworowej (okna, drzwi) oraz profili okiennych z PCW w okresie zimowym wymaga podwyższonego reżimu organizacyjnego i większych nakładów pracy. Niska temperatura oraz zmiany wilgotności mogą skutkować m.in. kruchością materiału, naprężeniami termicznymi, odkształceniami, pękaniem zgrzewów, matowieniem powierzchni, problemami z uszczelkami, a w skrajnych przypadkach uszkodzeniami lub korozją elementów okuć.

Warto podkreślić, że każdy producent systemów profili, dostarczający je do producentów stolarki, określa wymagania dotyczące warunków przechowywania. Ich spełnienie ogranicza ryzyko reklamacji oraz stabilizuje produkcję zimą – w sezonie, w którym logistyka, magazynowanie i przygotowanie produkcji są najbardziej wrażliwe na błędy.

Dlaczego mróz jest „ukrytym kosztem” w produkcji stolarki PCW?

PCW jest materiałem, który w procesie wytwarzania stolarki podlega cięciu oraz obróbce cieplnej (m.in. zgrzewaniu). Długotrwała ekspozycja na ujemne temperatury, szczególnie w zakresie -5°C do -10°C, znacząco zwiększa podatność profili na uszkodzenia mechaniczne. W praktyce oznacza to, że:

• profil staje się bardziej kruchy i może ulec uszkodzeniu nawet przy niewielkim nacisku na powierzchnię,
• minimalny upadek elementu podczas manipulacji gotowym oknem może powodować pęknięcia (z reguły w okolicach zgrzewów),
• przy zbyt szybkim kierowaniu wychłodzonych profili do produkcji rośnie ryzyko pęknięć i kruszenia w trakcie cięcia, zgrzewania oraz uzbrajania we wzmocnienia stalowe (przy czym najwięcej takich przypadków obserwuje się podczas cięcia).

Konsekwencje nie kończą się na kosztach produkcyjnych. Straty materiałowe, przestoje i poprawki wpływają również na terminowość zamówień.

Zalecane warunki magazynowania okien i profili PCW zimą

Zalecane warunki magazynowania profili PCW oraz stolarki gotowej w okresie zimowym obejmują przede wszystkim reżim temperaturowy, kontrolę wilgotności względnej oraz wymagania organizacyjne związane z ochroną przed czynnikami, które w niskich temperaturach nasilają ryzyko wad powierzchni, mikropęknięć i uszkodzeń. Kluczowym parametrem pozostaje temperatura, ponieważ PCW jako materiał poddawany cięciu oraz obróbce cieplnej wykazuje istotnie wyższą podatność na uszkodzenia mechaniczne po dłuższej ekspozycji na ujemne temperatury.

Temperatura

• Zakres zalecany: +5°C do +25°C (optymalnie 10–20°C).
• Zakres spotykany w praktyce: 0°C do +30°C.
• Uwaga technologiczna: niektóre profile mogą krótkotrwale wytrzymać -5°C / -10°C, jednak nie jest to rekomendowane jako standard przechowywania.

Najważniejsza zasada: unikać temperatur poniżej 0°C, a zwłaszcza długotrwałej ekspozycji w przedziale -5°C do -10°C. W takich warunkach PCW staje się wyraźnie bardziej kruche. Nawet niewielki nacisk na powierzchnię profilu lub minimalny upadek podczas manipulacji gotowym oknem może skutkować pęknięciami, najczęściej ujawniającymi się w obszarze zgrzewów. W przypadku kierowania profili bezpośrednio z miejsc, gdzie temperatura była niska, do cięcia lub dalszej obróbki (w tym uzbrajania we wzmocnienia stalowe) ryzyko pęknięć i kruszenia wzrasta, a najwięcej takich zdarzeń obserwuje się na etapie cięcia.

Różnice w wymaganiach dostawców

Część dostawców systemów profili PCW rekomenduje zimą przechowywanie profili i okien w ogrzewanych pomieszczeniach w temperaturach nie niższych niż 8–10°C (np. Salamander, Gealan, Deceuninck, Rehau), natomiast Veka wskazuje podejście najbardziej rygorystyczne, z zaleceniem utrzymania zimą temperatury nie mniejszej niż 17°C.

Wilgotność względna

• Zakres zalecany: 40–65 proc.
• Skrajnie niska wilgotność (<30 proc.): ryzyko przesuszenia i zwiększonej podatności na pękanie.
• Skrajnie wysoka wilgotność (>75–80proc.): ryzyko kondensacji oraz zawilgocenia elementów okuć i uszczelek przyszybowych.

Pozostałe wymagania środowiskowe i logistyczne

• Bez bezpośredniego nasłonecznienia: promieniowanie UV może powodować żółknięcie i degradację powierzchni (również zimą, np. przez przeszklenia).
• Brak kontaktu z gruntem: profile i okna należy przechowywać wyłącznie na paletach lub regałach, minimum 10 cm nad podłożem.
• Wentylacja pomieszczeń magazynowych: należy zapewnić sprawny obieg powietrza, aby ograniczać nagromadzanie wilgoci i ryzyko kondensacji.
• Ochrona przed zanieczyszczeniami: kurz, pył budowlany, farby i rozpuszczalniki (szczególnie istotne przy profilach białych i foliowanych).
• Sposób składowania: zgodnie z instrukcją producenta systemu; w praktyce stosuje się układanie do ok. 7 warstw na wysokość, równomierne obciążenie oraz przekładki zabezpieczające pomiędzy oknami (np. z miękkiej kory drewnianej) lub tekturowe narożniki okienne.

Wyzwania logistyczne małych i średnich przedsiębiorstw

Branża stolarki w Polsce charakteryzuje się dużym rozdrobnieniem (ok. 800 czynnych producentów). O ile liderzy rynku dysponują odpowiednią bazą magazynową w postaci np. ocieplanych hal, o tyle dla mniejszych firm brak infrastruktury stanowi istotną barierę. Jakie rozwiązania można zastosować?

Infrastruktura tymczasowa: hale namiotowe i wiaty

Półśrodki w postaci hal namiotowych generują specyficzne ryzyka. Ich skuteczne ogrzanie przy użyciu nagrzewnic olejowych czy gazowych jest kosztowne, a pompy ciepła w takich obiektach wykazują niską efektywność ekonomiczną.

Kluczowym zagrożeniem jest jednak bezpieczeństwo konstrukcyjne. Duże opady śniegu wymagają bezwzględnego odśnieżania dachów lekkich konstrukcji. W historii branży dochodziło już do zawalenia się hal namiotowych pod ciężarem śniegu, co skutkowało całkowitym zniszczeniem składowanych wyrobów (m.in. przypadek u producenta na Śląsku).

Metodologia aklimatyzacji

W przypadku braku ogrzewanego magazynu, jedynym rozwiązaniem zapobiegającym pękaniu profili jest ich wcześniejsze przetransportowanie na halę produkcyjną.

Przyjmuje się, że temperatura profilu w ogrzewanej hali wzrasta o 1°C na 1 godzinę. Jeśli na zewnątrz panuje mróz rzędu -19°C, profil potrzebuje 24 godzin w hali o temperaturze 20°C, aby osiągnąć minimalne, bezpieczne do obróbki +5°C. Należy pamiętać, że tempo nagrzewania zależy od głębokości zabudowy, grubości ścianek i liczby komór profilu.

Zasada ta obowiązuje również w drugą stronę. Gotowe okna nie powinny być wystawiane na mróz bezpośrednio po zejściu z linii zgrzewającej. Optymalnie jest przetrzymać je na hali przez kolejną dobę. Pozwala to na pełną stabilizację zgrzewów i zapobiega szokowi termicznemu, który przy gwałtownym schłodzeniu (np. z +20°C na hali do -15°C na samochodzie) mógłby doprowadzić do pęknięć naprężeniowych w świeżo połączonych narożach.

Kontekst biznesowy: koszty produkcji a wizerunek marki

W dobie rosnących cen energii, ogrzewanie i wentylacja magazynów stanowią istotny składnik kosztów prowadzenia działalności. Są to jednak nakłady niezbędne dla zachowania jakości.

Niewłaściwe magazynowanie przekłada się na koszty marketingowe:

• Jak uzasadnić przed klientem opóźnienie dostawy wynikające z pęknięć profili na produkcji?
• Jak konkurować terminowością, gdy procesy technologiczne są wstrzymane przez brak aklimatyzacji materiału?

Dla zachowania najwyższych standardów, gotowe okna powinny pozostać w hali produkcyjnej przez minimum 24 godziny, a ich dystrybucja powinna odbywać się transportem zadaszonym (plandeki), a w miarę możliwości – w ogrzewanych strefach załadunkowych.

Prawidłowa procedura produkcyjna i magazynowa gwarantuje, że produkt dotrze do klienta bez uszczerbku na jakości, mimo skrajnych warunków atmosferycznych.