W 2025 roku eksport stolarki z krajów Unii Europejskiej osiągnął wartość 12,1 mld euro. To o 1,1 proc. więcej niż rok wcześniej, ale jednocześnie mniej niż w 2023 roku. Dane pokazują więc stabilizację europejskiego eksportu, ale nie wszyscy producenci poradzili sobie z tym okresem tak samo.
O eksporcie stolarki najczęściej mówimy z perspektywy Polski, bo krajowi producenci od lat są liderami unijnej sprzedaży zagranicznej. Tym razem chcemy spojrzeć szerzej na całą Unię Europejską i na to, jak w trudnym 2025 roku radzili sobie najwięksi eksporterzy. Warto przy tym zaznaczyć, że zdecydowana większość unijnego eksportu stolarki trafia na rynki państw członkowskich, a sprzedaż poza UE stanowi jedynie niewielką jego część. Wynik całej UE jest dodatni, ale ten wzrost jest niewielki. To oznacza, że europejska stolarka nie jest w głębokim regresie, ale trudno też mówić o mocnym odbiciu. Od trzech sezonów eksport utrzymuje się w pobliżu 12 mld euro, a różnice między krajami są coraz bardziej widoczne.
Eksport stolarki w UE utrzymuje się na stabilnym poziomie
Łączny eksport stolarki z 27 krajów Unii Europejskiej wyniósł w 2025 roku 12,1 mld euro. W tej wartości mieści się zarówno sprzedaż między państwami członkowskimi, jak i poza UE. Rok do roku oznaczało to wzrost o 1,1 proc. W porównaniu z 2023 rokiem eksport był o ok. 100 mln euro niższy, a od trzech sezonów utrzymuje się na stabilnym poziomie ok. 12 mld euro. To pokazuje, że unijny eksport stolarki nie załamał się, ale też nie wrócił do wyraźnego trendu wzrostowego.
Gdy przyjrzymy się bliżej dostępnym danym zaobserwujemy przesunięcia między krajami, segmentami i kierunkami sprzedaży. Jedni producenci utrzymują poziom z poprzednich lat, inni tracą, a część krajów potrafiła w 2025 roku wyraźnie zwiększyć sprzedaż zagraniczną mimo trudniejszego otoczenia.
Polska pozostaje liderem, ale bez wzrostu
Największym eksporterem stolarki w Unii Europejskiej pozostaje Polska. W 2025 roku wartość eksportu wyniosła 3,92 mld euro. Oznaczało to minimalny spadek, na poziomie 0,1 proc. rok do roku, w praktyce można mówić o stabilizacji. Skala polskiego eksportu pozostaje jednak wyjątkowa na tle Unii. Polska odpowiada za ok. 32–33 proc. całego eksportu stolarki z krajów UE. To oznacza, że niemal co trzecie euro unijnego eksportu stolarki przypada na polskich producentów. Ten wynik pokazuje siłę polskiej branży, ale też jej ograniczenia w obecnej fazie rynku. Polska nadal jest liderem, jednak po latach szybkiego rozwoju eksportowego stoi raczej przed wyzwaniem utrzymania skali eksportu niż dynamicznego zwiększania sprzedaży.
Niemcy przekroczyły 2 mld euro eksportu
Drugim największym eksporterem stolarki w Unii Europejskiej są Niemcy. W 2025 roku niemiecki eksport wzrósł o 4,7 proc. i osiągnął wartość ponad 2 mld euro. Przy czym eksport niemieckich firm do pozostałych krajów UE był w 2025 roku niższy o 1,1 proc. i osiągnął poziom nieco ponad 1,2 mld euro. Wzrost całego eksportu wynikał więc przede wszystkim ze sprzedaży poza Unię Europejską, która zwiększyła się o ok. 15 proc., do niespełna 800 mln euro. Najbardziej spektakularnym przykładem wzrostu eksportu stolarki z Niemiec była Arabia Saudyjska. Sprzedaż na ten rynek osiągnęła poziom 192 mln euro i była o 60 proc. wyższa niż rok wcześniej. Tak silny wzrost musiał być najprawdopodobniej efektem dużych kontraktów.
W danych segmentowych szczególnie dobrze wyglądała stolarka z tworzyw sztucznych, gdzie niemiecki eksport wzrósł o ok. 7 proc., oraz ślusarka stalowa, która odnotowała wzrost o ponad 16 proc. W przypadku Arabii Saudyjskiej największy skok dotyczył właśnie ślusarki stalowej, z ok. 21 mln euro w 2024 roku do ponad 100 mln euro w 2025 roku.
Jak wyglądały pozostałe kierunki eksportu stolarki z UE?
Trzecim największym eksporterem w Unii Europejskiej były Włochy. W 2025 roku wartość eksportu włoskiej stolarki wyniosła 733 mln euro, co oznaczało niewielki spadek, nieco poniżej 2 proc. rok do roku. Na kolejnym miejscu znalazła się Holandia, która zakończyła 2025 rok na plusie. Wartość eksportu była bliska 700 mln euro, a dynamika wyniosła +2,7 proc.
Z kolei Rumunia zanotowała w 2025 roku spadek eksportu o 4,2 proc., do ok. 489 mln euro. Rok wcześniej było to 510 mln euro, a w 2023 roku 576 mln euro. Oznacza to, że w ciągu dwóch lat rumuński eksport wyraźnie się obniżył.
W pierwszej dziesiątce unijnych eksporterów znalazły się również Portugalia i Hiszpania. Portugalia zanotowała spadek o ponad 3 proc., do 352 mln euro. Hiszpania była bardzo blisko, z wynikiem 351 mln euro, ale jej dynamika była dodatnia i wyniosła +6,6 proc. rok do roku. Eksport stolarki z tego kierunku od kilku sezonów utrzymuje tendencję wzrostową, co pokazuje, że hiszpańscy producenci potrafili utrzymać dodatnie wyniki w czasie, gdy wielu eksporterów w Europie notowało spadki lub stagnację. Ten przykład jest istotny także z polskiej perspektywy, bo pokazuje, że konkurencja na rynkach europejskich nie ogranicza się wyłącznie do tradycyjnych liderów, takich jak Polska, Niemcy czy Włochy. Coraz aktywniejsi są także producenci z południa Europy.
Pierwszą dziesiątkę największych eksporterów stolarki w UE zamykają Czechy i Słowacja. Czechy zanotowały spadek o 1 proc., do 321 mln euro. Natomiast Słowacja zwiększyła eksport o ponad 13 proc., do 305 mln euro. Był to największy wzrost wśród większych eksporterów w Unii Europejskiej.
Co mówią dane o europejskim eksporcie stolarki?
Dane za 2025 rok pokazują, że unijny eksport stolarki utrzymał się na wysokim poziomie, kończąc rok lekko nad kreską. Nie jest to jednak wzrost, który można traktować jako oznakę nadchodzącego odbicia. Mowa tu raczej o potwierdzeniu stabilizacji po kilku trudnych sezonach. Największym eksporterem pozostaje Polska, ale jej wynik był praktycznie płaski. Niemcy zwiększyły eksport dzięki rynkom pozaunijnym, szczególnie Arabii Saudyjskiej. Rumunia traciła przez słabszy wynik we Włoszech, Hiszpania kontynuowała wzrost, a Słowacja okazała się jednym z największych pozytywnych zaskoczeń 2025 roku.
Wniosek jest więc ostrożnie pozytywny. Europejski eksport stolarki nie wygląda tak słabo, jak mogłoby się wydawać, patrząc wyłącznie na problemy budownictwa i słabszy popyt w wielu krajach. Równocześnie nie jest to rynek łatwy: wzrosty są selektywne, zależą od konkretnych kierunków sprzedaży i często od pojedynczych segmentów. W 2025 roku przewagę mieli ci producenci, którzy potrafili znaleźć odbiorców poza najbardziej oczywistymi rynkami.
Artykuł powstał na podstawie danych udostępnionych przez Centrum Analiz Branżowych.
