Targi Glasstec 2026 – relacja - Forum Branżowe portal branży stolarki

Cyfryzacja, robotyzacja, efektywność energetyczna i gospodarka o obiegu zamkniętym – to zagadnienia, które coraz mocniej wyznaczają kierunki rozwoju przemysłu szklarskiego. Podczas tegorocznych targów Glasstec, które odbyły się w dniach 20-23 października w Düsseldorfie, można było zobaczyć, jak te trendy przekładają się na rozwiązania dla producentów szkła, szyb zespolonych i konstrukcji szklanych. Nie zabrakło również nowości technologicznych, które mogą wpłynąć na sposób projektowania, produkcji i montażu przeszkleń.

Targi Glasstec to znacznie więcej niż prezentacja oferty producentów szkła i urządzeń do jego przetwarzania. To miejsce spotkania wielu specjalizacji – od przemysłu szklarskiego i dostawców maszyn, narzędzi oraz akcesoriów, po architektów, projektantów konstrukcji szklanych i inżynierów fasad. Wspólna przestrzeń sprzyja wymianie doświadczeń, konfrontowaniu potrzeb rynku z możliwościami technologii, nawiązywaniu kontaktów i rozmowom o konkretnych projektach.

Dla wystawców targi są okazją do zaprezentowania nowych wyrobów, usprawnień procesów produkcyjnych i rozwiązań odpowiadających na wymagania współczesnego budownictwa. Projektanci mogą natomiast lepiej poznać możliwości materiału, który coraz częściej pełni nie tylko funkcję estetyczną, ale również konstrukcyjną i użytkową.

Istotną częścią wydarzenia jest także program towarzyszący, łączący osiągnięcia nauki z praktyką przemysłową. Prezentacje prototypów, pokazy technologii i spotkania eksperckie pozwalają ocenić, które koncepcje mają szansę znaleźć zastosowanie w realizacjach. Tegoroczna edycja pokazała, że przyszłość branży zależy dziś nie tylko od rozwoju produktów, lecz także cyfryzacji procesów, efektywności energetycznej i racjonalnego gospodarowania zasobami.

Najważniejsze wydarzenia

Tegoroczny Glasstec pokazał, jak zmieniają się priorytety światowego przemysłu szklarskiego. Wydarzenie zgromadziło ponad 1170 wystawców z 48 krajów, a odwiedzający przyjechali ze 126 państw. Aż 75 proc. stanowili uczestnicy zagraniczni, wśród których dominowali przedstawiciele kadry kierowniczej. Targi były więc nie tylko miejscem prezentacji nowych technologii, ale również przestrzenią do rozmów o inwestycjach, wdrożeniach i kierunkach rozwoju branży.

Program merytoryczny koncentrował się na robotyzacji, sztucznej inteligencji i technologiach cyfrowych, a także efektywności energetycznej i gospodarce o obiegu zamkniętym. Znaczenie tych zagadnień było widoczne zarówno na stoiskach producentów maszyn i urządzeń, jak i podczas spotkań poświęconych zastosowaniu szkła w budownictwie.

Jednym z głównych punktów programu było Glass Technology Live skierowane przede wszystkim do architektów, projektantów, inżynierów i przedstawicieli przemysłu. Pod hasłem „Beyond transparency” pokazano, że współczesne szkło coraz częściej pełni funkcje wykraczające poza doświetlanie wnętrz i nadawanie elewacjom określonego wyglądu. Prezentowane koncepcje i prototypy obejmowały m.in. rozwiązania konstrukcyjne, fasady funkcjonalne oraz możliwości ponownego wykorzystania materiału.

Ważnym wydarzeniem dla środowiska architektonicznego było Architecture Forum zorganizowane pod hasłem „Architektura następnego poziomu – technologie cyfrowe i szkło w architekturze neutralnej dla klimatu”. Przedstawiciele renomowanych biur projektowych, m.in. Foster + Partners, MVRDV i BIG, rozmawiali o wpływie narzędzi cyfrowych, innowacji materiałowych i zasad zrównoważonego projektowania na architekturę oraz rozwiązania elewacyjne.

Praktyczny wymiar targów podkreśliły wydarzenia Handwerk Live oraz specjalny pokaz IFT Rosenheim „Bezpieczne – Innowacyjne – Zrównoważone”. Pierwsze było przeznaczone przede wszystkim dla szklarzy oraz firm obrabiających i montujących szkło. Obejmowało prezentacje technik pracy, narzędzi i materiałów, a także rozwiązań cyfrowych. Z kolei pokaz IFT Rosenheim koncentrował się na bezpieczeństwie i trwałości przeszkleń. Testy odporności na grad i huragany, demonstracje wytrzymałości krawędzi szkła oraz zagadnienia związane z ochroną przed wandalizmem pokazały, jak sprawdza się właściwości produktów.

Program uzupełniły konferencje i spotkania eksperckie, w tym CircuClarity Two oraz Women in Glass, poświęcone gospodarce o obiegu zamkniętym i obecności kobiet w branży.

Skaner NiS wykryje wadliwe tafle

Podczas targów przedstawiono rozwój skanera NiS opracowanego przez Viprotron i Hegla Boraident we współpracy z TU Darmstadt. Wykorzystuje on analizę kamerową i laserową do wykrywania wtrąceń siarczku niklu o wielkości powyżej 70 µm w umytym szkle float, przed hartowaniem. Podejrzane miejsca są lokalizowane podczas transportu tafli, a następnie poddawane szczegółowej analizie. Wyniki kontroli można rejestrować za pomocą kodu DataMatrix.

Skaner obsługuje float oraz szkło powlekane, w tym z powłokami niskoemisyjnymi i przeciwsłonecznymi. Może kontrolować wielkoformatowe tafle jumbo przed rozkrojem lub gotowe formatki przed hartowaniem. W pierwszym przypadku ułatwia optymalizację cięcia i ograniczenie strat materiałowych. W drugim pozwala wyeliminować wadliwe elementy.

Projekt znajduje się obecnie na etapie zatwierdzania przez niemiecki instytut DIBt. Do czasu uzyskania formalnego potwierdzenia równoważności z testem HST według normy EN 14179 skaner może dokonywać kontroli wstępnej, pozwalającej wyeliminować wadliwe tafle przed właściwym testem. Już teraz umożliwia więc ograniczenie ryzyka uszkodzenia prawidłowych tafli w piecu HST, a tym samym uniknięcie kosztów ich ponownej produkcji.

Ultracienkie szkło w szybach zespolonych

Jednym z kierunków rozwoju zespoleń jest zastosowanie środkowej tafli o grubości zaledwie 0,5 mm. Chodzi o szkło boro-glino-krzemianowe Corning Enlighten, formowane metodą strumieniową fusion draw, bez kontaktu z kąpielą cynową. Dzięki temu powierzchnia jest bardzo gładka, a niski współczynnik rozszerzalności cieplnej zwiększa odporność materiału na szok termiczny. Niewielka masa i elastyczność pozwalają stosować taką taflę jako środkową w pakietach trzy- lub czteroszybowych, bez istotnego zwiększania ich grubości.

Rozkrój wymaga jednak specjalistycznych rozwiązań, które zaprezentowano na targach Glasstec 2026. Maszyny Hegli, m.in. Galactic TG, wykorzystują automatyczny załadunek, ciągły pas podpierający taflę, bezstykowe pozycjonowanie oraz głowicę tnącą pracującą z niewielkim naciskiem. Po nacięciu szkło jest rozdzielane przy ograniczonych naprężeniach, a następnie przekazywane do bufora. W porównaniu ze standardowym floatem szczególnie ważne są tu wyeliminowanie drgań i ochrona krawędzi przed mikrouszkodzeniami.

Na linii Glaston Ultra TPS cienką taflę prowadzą transportery, natomiast w prasie utrzymuje ją ściana podciśnieniowa, która ogranicza miejscowe odkształcenia. Ramkę termoplastyczną TPS nakłada się na sztywne szyby zewnętrzne, a nie bezpośrednio na szkło o grubości 0,5 mm. Po połączeniu warstw pakiet jest obracany, uzupełniany drugą szybą i wtórnie uszczelniany. Krawędź środkowej tafli zostaje cofnięta i zatopiona w uszczelniaczu. W ten sposób powstają lekkie pakiety o grubości porównywalnej z tradycyjnymi zespoleniami dwuszybowymi. Mogą być szczególnie przydatne podczas termomodernizacji istniejącej stolarki.

Sztywniejsza konstrukcja okna

AdheraWindow Technology, opracowana przez Swisspacera i Sikę, to system, w którym zespolenie staje się aktywnym elementem konstrukcyjnym okna. Opiera się na współpracy ciepłej ramki dystansowej Swisspacer Adhera o zmodyfikowanej geometrii i powierzchni oraz dwuskładnikowego kleju Sika Fast Adhera, który trwale łączy ramkę ze szkłem. Technologia jest dostępna w różnych konfiguracjach. W oknach z PCW pozwala ograniczyć wielkość stalowych wzmocnień w profilach, a w przypadku określonych wymiarów i układów konstrukcyjnych całkowicie z nich zrezygnować. Większa sztywność skrzydła umożliwia stosowanie smuklejszych profili i projektowanie większych przeszkleń. Rozwiązanie sprawdzono także w oknach, aluminiowych drzwiach wejściowych oraz zabudowach loftowych.

Korzyści dotyczą nie tylko konstrukcji, ale również organizacji produkcji. Ramka i klej tworzą system, który można wdrożyć bez przebudowy istniejących linii produkcyjnych. Wytwarzanie szyb zespolonych ułatwia możliwość stosowania ramek o standardowych szerokościach i typowych akcesoriów. Istotne jest także skrócenie czasu utwardzania kleju – z kilku godzin do zaledwie kilku minut. Ogranicza to potrzebę magazynowania międzyoperacyjnego i usprawnia przepływ gotowych pakietów.

Na dalszych etapach produkcji okien mniejsze zużycie stali oznacza mniej operacji związanych z jej przygotowaniem i montażem. Lżejsze skrzydła są natomiast łatwiejsze w transporcie i instalacji. AdheraWindow łączy więc zmianę sposobu usztywnienia okna z możliwością uproszczenia procesów produkcyjnych. Zakres uzyskiwanych korzyści zależy jednak od wymiarów i konfiguracji konkretnej konstrukcji.

Nowe materiały do szyb i fasad

Firma Dow zaprezentowała dwa rozwiązania, które usprawnią łączenie szkła z konstrukcją. Pierwszym z nich jest Dowsil Power Edge 3000 – reaktywna ramka termoplastyczna z butylu wzmocnionego silanem. Wiąże się chemicznie ze szkłem oraz uszczelnieniem wtórnym, którym w tym systemie jest silikon strukturalny Dowsil 3363.

Ramka ma grubość 5,8 mm zamiast 6,8 mm, co oznacza o blisko 15 proc. mniejsze zużycie materiału i niższą przewodność cieplną krawędzi. Komory międzyszybowe mogą osiągać grubość 25 mm. System zbadano zgodnie z normą EN 1279 w IFT Rosenheim.

Dla producentów szyb zespolonych ważna jest możliwość automatyzacji aplikacji oraz duża wytrzymałość wstępna. Pakiet nie rozsuwa się po złożeniu, dzięki czemu można zespalać większe i cięższe jednostki. Z kolei wykonawcy fasad zyskują węższą optycznie krawędź lepiej znoszącą ruchy budynku, promieniowanie UV i wahania temperatury.

Drugim rozwiązaniem jest Dowsil Power Bond 9000, określany również jako Power SG 9000. Jest to półprzezroczysty pasek silikonowy, fabrycznie utwardzony na profilu. Po oczyszczeniu szkła primerem można połączyć go z profilem bez użycia pomp dozujących, taśmy dystansowej i mieszania składników. Wytrzymałość transportową połączenie osiąga po ok. godzinie, dzięki czemu elementy można obrabiać w ramach jednej zmiany. Przezroczystość materiału pozwala kontrolować ciągłość spoiny, a stała grubość 3 mm uniezależnia efekt od umiejętności operatora. Montażyści mogą zaś skorzystać na zastosowaniu lżejszych profili aluminiowych i łatwiejszym demontażu szyb podczas renowacji.

Tweet LinkedIn Facebook